Fake World Assets (FWAs) توکن‌های NFT فراموش‌شده را به یک قرعه‌کشی آنچین تبدیل می‌کند اما آیا این جنون تازه‌ی کریپتو واقعاً قرار است دوام بیاورد؟ همین که فکر کردید کریپتو دارد کسل‌کننده می‌شود، یک پدیده‌ی جدید دوباره دنیای کریپتو را روشن کرده است: Fake World Assets (FWAs). بله، واقعاً.

این آخرین نسخه از موج گچای آنچین است؛ جایی که کاربران یک کالکشن تصادفی، یا کالکشن‌هایی، دریافت می‌کنند که معمولاً ارزش بسیار کمی دارند، اما گاهی می‌توانند خیلی هم ارزشمند باشند. طی چهار روز اول از راه‌اندازی، FWAs آن‌قدر گس اتریوم مصرف کردند که برای مدت کوتاهی در یک بازه ۲۴ ساعته به بزرگ‌ترین مصرف‌کننده گسِ زنجیره از نظر کارمزد تبدیل شدند.

FWAs در اوج خود در ۲۵ جولای، حدود ۱.۵۳ میلیون دلار کارمزد روزانه تولید کرد و حتی برای مدت کوتاهی از تتر و Circle هم جلو زد و در میان بزرگ‌ترین مصرف‌کنندگان بلاک‌اسپیس در اتریوم رتبه گرفت. سازندگانش، TokenWorks، اعلام کردند:

در این رابطه بخوانید‌ : قرارداد آتی معکوس (Inverse futures contract) چیست؟

۴ روز بعد از لانچ. Fake World Assets موج بزرگ بعدی شدند.

TokenWorks یک ناظر بی‌طرف نیست، اما TVL آن همچنان در حال رشد است و تا ۳۱ جولای به بیش از ۶.۱۵ میلیون دلار رسید. درآمد کارمزد اکنون به حدود ۳۵۰ هزار دلار در روز کاهش یافته است که معادل یک نرخ سالانه‌سازی‌شده حدود ۲۶۸ میلیون دلار است. FWA تا اول آگوست، حجم ۱۰ هزار ETH و ۱۰۰ هزار خرید را ثبت کرده بود. بخشی از فعالیت به تلاش کاربران برای دسترسی به مشوق‌های توکنِ اولیه FWA مربوط است، اما به نظر می‌رسد علاقه‌ی واقعی هم به سازوکار بازی‌گونه وجود دارد.

TVL و کارمزدهای Fake World Assets. منبع: DeFiLlama

همه با این هیجان شکل گرفته در خصوص FWA قانع نشده‌اند. Simon Dedic، بنیان‌گذار شرکت سرمایه‌گذاری خطرپذیر Moonrock Capital و از حامیان اولیه پلتفرم‌های کالکتبل رویچین، در مصاحبه با Magazine می‌گوید:

من خیلی نسبت به تجارتِ بازی‌گونه خوش‌بین هستم… اما درباره FWA تردیدم دارم.

Dedic استدلال می‌کند بخش زیادی از فعالیت فعلی به خاطر مشوق‌های سخاوتمندانه‌ی توکنی است، نه تقاضای واقعی. او می‌گوید:

کل قضیه صرفاً برای کریپتو دیجن‌هاست تا بتوانند شرط‌بندی کنند.

این فقط یک موج دیگرِ کوتاه‌مدت است یا صنعت بالاخره چیزی پیدا کرده که ساخته شده تا دوام بیاورد؟

همه این‌ها خیلی جالب است، اما FWAs دقیقاً چه هستند؟ کریپتو سال‌ها تلاش کرده جهان واقعی را آن چین کند؛ از سهام و اوراق قرضه تا کارت‌های کالکشنی و گاوهای برزیلی.

TokenWorks تصمیم گرفت ایده را برعکس کند و Fake World Assets را بسازد که اساساً NFT هستند. به‌جای اینکه کاربران یک کالکشن مشخص مثل Bored Ape بخرند، پول می‌دهند تا یک دستگاه گچای آن چین را بچرخانند و شانس بردن یک NFT تصادفی را داشته باشند که با اتر پشتیبانی می‌شود.

جوایزی که ارائه می‌شود از ده‌ها مجموعه‌ی شناخته‌شده می‌آید؛ از CryptoPunks و Azuki گرفته تا Lil Pudgys و Art Blocks.

همچنین بخوانید : شبکه سلر چیست؟ معرفی کامل Celer Network و ارز CELR

Fake World Assets فقط جدیدترین پروتکل مبتنی بر اتریوم است که یک چرخش تازه به این موج می‌دهد.

گچای (Gacha) کوتاه‌شده‌ی gachapon/gashapon است؛ دستگاه‌های خودکارِ ژاپنی که در دهه ۱۹۶۰ اختراع شدند و یک اسباب‌بازی تصادفی را داخل یک کپسول بیرون می‌دادند. این مکانیزم به بازی‌های موبایلی و مرورگری منتقل شد و لوت‌باکس ها در Dragon Collection در سال ۲۰۱۰ اغلب به‌عنوان اولین بازی بزرگ گچایی معرفی می‌شوند. در همین حال، یک مکانیزم مشابه با کارت‌های تجاری واقعی پوکمون وجود داشت که بسته‌های بوستر (booster packs) تصادفی از کارت‌های کالکشنی با سطوح کمیابی و ارزش‌های مختلف ارائه می‌کرد.

بعدتر این کارت‌ها توسط پروژه‌هایی مثل Collector Crypt، Beezie و Courtyard آن چین توکنیزه شدند. همان‌طور که Magazine پیش‌تر گزارش داده بود، گچای آنچین در ماه ژوئن رکورد ۳۲۴ میلیون دلار حجم ثبت کرد. (صدها کارت توکنیزه‌شده حالا برای استفاده در FWA ایجاد شده‌اند.)

این مفهوم هر هفته در حال گسترش است و توسعه‌دهندگان روی پک‌های توکنی‌ تصادفی آزمایش می‌کنند که شامل توکن‌های ERC-20 هستند، در حالی که StockRip در زنجیره‌ی Robinhood نشان می‌دهد چطور سهام توکنیزه‌شده می‌تواند داخل پک‌های گچای مبتنی بر NFT ایجاد شود.

Fake World Assets. منبع: fwa.fun

همان‌طور که AzFlin، بنیان‌گذار لانچ‌پَد DAO daos.world و مهندس سابق Uniswap می‌گوید:

همین که فکر می‌کنی در کریپتو همه چیز اختراع شده، یک چیز جدید سر برمی‌آورد.

جذابیتِ گچای آنچین (Onchain gacha) چیست؟

مکانیزم گچای (gacha) ترکیبی است از کریپتو، کالکشن‌ها و قمار. همان‌طور که مفسر ناشناسِ کریپتو، می‌گوید: از دیدِ بازیکن، داری بلیتِ یک لاتاری را در یک استخر می‌خری.

بنجامین لاک‌وود، اقتصاددانِ دانشگاه وارتون که پژوهش‌هایش درباره لاتاری‌های دولتی نشان داده مردم ارزش تجربه را هم به‌اندازهِ شانس بردن می‌دانند، می‌گوید:

مردم دوست دارند لاتاری بازی کنند، و مهم است که این را جدی بگیریم.

میر استاتمن، پیشگام فاینانس رفتاری و استاد دانشگاه سانتا کلارا و نویسنده‌ی A Wealth of Well-Being، به Magazine می‌گوید:

یک شباهت به گچای آنچین در این وجود دارد که مردم روی محتوای انبارهای ذخیره‌سازیِ رهاشده قیمت می‌دهند. بیشترشان اقلامی را می‌بینند که ارزش این را ندارد و باید به زباله سپرده شود، اما بعضی‌ها چیزهایی پیدا می‌کنند که می‌شود در eBay فروخت. یکی یک نقاشی پیدا کرد که صدها هزار دلار ارزش داشت. این‌ها امید به ثروت را با بازی‌گوشی ترکیب می‌کنند. همین چیزی است که لاتاری‌ها ارائه می‌کنند.

دو طرفِ هر داستان

چرا مردم لاتاری بازی می‌کنند؟ منبع: Knowledge at Wharton

دو طرفِ پروتکل FWA وجود دارد. دارندگان NFT تبدیل به تأمین‌کنندگان نقدینگی (LPها) می‌شوند؛ کالکشن‌ها را همراه با ETH واریز می‌کنند و در عوض سهمی از کارمزدها را دریافت می‌کنند، در حالی‌که موقعیت‌شان همچنان در استخر باقی می‌ماند.

بازیکنان اما برای شانس اینکه یک NFT به‌صورت تصادفی انتخاب شود پول می‌پردازند؛ بعد تصمیم می‌گیرند آن را نگه دارند یا بیشترِ ارزش ETH متصل به آن را به‌جای نگه‌داشتن، بازخرید (redeem) کنند. (تحقیقات Blockworks یادآوری می‌کند که در حال حاضر حدود ۷۰٪ از خریداران ترجیح می‌دهند بردهای خود را به FWA تبدیل کنند.)

همان‌طور که لامبروز، یکی از فعالان ناشناس حوزه کریپتو توضیح می‌دهد، LPها عملاً امیدوارند NFT آن‌ها آن‌قدر در استخر بماند که قبل از اینکه انتخاب شود کارمزد جمع کند، در حالی که بازیکنان دنبال شانسِ فرود آمدن جایزه‌ای هستند که خیلی بیشتر از هزینه‌ی یک دور است.

FWA: دو طرف. منبع: ۲لامبروز

Materkel که خود را اتریومِکِ مکسی (Ethereum maxi) معرفی می‌کند، می‌گوید:

این سرگرم‌کننده‌ترین NFT کازینو در بیش از یک دهه‌ی کریپتو است؛ جایی که کاربران واقعاً همزمان هم بازیکن باشند و هم در خانه، پولِ لگویی روی اتریوم برگشته.

آیا این هیجان می‌تواند دوام بیاورد؟

در حالی که Dedic معتقد است بخش زیادی از فعالیت به مشوق‌های توکنی مربوط است، او می‌گوید از نظرش او خیلی نسبت به تجارتِ بازی‌گونه به دلایل نسلی خوش‌بین است. هرچه Gen Z بیشتر وارد دوره‌ای می‌شود که نسلِ دارای بیشترین قدرت خرید است، خریدها هم بیشتر بازی‌گونه می‌شود و همراهش یک ضربه‌ی دوپامین می‌آید.

و به‌جای ارائه دادن NFTهای تصادفی از چرخه‌ی قبل، Dedic باور دارد مکانیزم برای دارایی‌هایی بهتر است که مردم همین حالا هم می‌خواهند داشته باشند مثل کالکشن‌ها، کارت‌های پوکمن، ساعت‌ها و حتی ویسکی.

من پتانسیل عظیمی در فروش دارایی‌های بسیار موردتقاضا به شکل بازی‌گونه می‌بینم. اما در ساختن پونزی‌هایی برای ایجاد تقاضا برای دارایی‌هایی که کلاً کسی نمی‌خواست، خیلی چیز کمی می‌بینم.

آزمون واقعی زمانی می‌آید که جذابیتِ نو بودن از بین برود و مشوق‌ها کمرنگ شوند. اگر کاربران همچنان به چرخاندن ادامه بدهند، شاید گچای آنچین یک کاربرد خرده‌فروشی پیدا کرده باشد همان چیزی که کریپتو سال‌ها دنبال آن می‌گشت. اگر نه، به صفِ همان آتش‌سوزیِ زباله‌دانیِ آزمایش‌های کریپتوی ناموفق می‌پیوندند که یک‌باره روشن شدند و بعد خاموش شدند.